چکیده: این تحقیق به بررسی و مقایسه سهم جابجایی مسافر و کالا از طریق انواع حمل و نقل و زیرساخت-های آن بر تولید ناخالص داخلی، رشد و درآمد اقتصادی پرداخته و رتبه‌بندی سهم متغیرهای مسافر و کالای جابجا شده را از طریق انواع حمل و نقل با استفاده از داده‌های سری زمانی سالیانه (1375-1399) و روش رگرسیون حداقل مربعات معمولی(OLS) تجزیه و تحلیل می‌نماید. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که رابطه موجود میان تولید ناخالص داخلی و بخش‌های مختلف انواع حمل و نقل گویای این واقعیت است که رشد تولید ناشی از حمل کالا و مسافر از طریق انواع حمل و نقل وجود داشته و اهمیت اثر این بخش‌ها را بر تولید و درآمد کشور نشان می‌دهد. همچنین بر طبق رتبه‌بندی صورت گرفته در مورد سهم هر بخش از حمل و نقل می‌توان گفت که در حمل مسافر و کالا توسط انواع سیستم‌حمل و نقل به ترتیب، بیشترین سهم مربوط به حمل و نقل ریلی و حمل و نقل جاده‌ای بوده و کمترین سهم به حمل و نقل دریایی و حمل و نقل هوایی اختصاص دارد. نکته مهم و قابل توجه این است که با توجه به ویژگی‌های مطلوب حمل و نقل دریایی که مهمترین آن مقرون به صرفه بودن است، در مقایسه با بقیه روش‌های حمل و نقل اثر کمتری بر درآمد اقتصاد دیده می‌شود که این ضعف بارز، نقش سیاست‌های کلان در زمینه حمل و نقل را بیش از پیش نمایان می‌کند لذا می‌بایست در این زمینه توجه و سرمایه‌گذاری ویژه و سیاست‌گذاری مناسب صورت گیرد.